Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009

δοκιμάζοντας αντοχές



Ο ερωτισμός ήταν ακόμα διάχυτος στο μικρό δωμάτιο. Έφερα στο νου μου όσα είχαν ειπωθεί. Γνωριστήκαμε στο chat του messenger. Έπαιζε με τις λέξεις και το μυαλό της. Της είχα περιγράψει την ερωτική σκηνή που είχε ανάγκη να ακούσει. Η περιγραφή μου την είχε οδηγήσει να του αποκαλύψει όλα τα κρυφά μυστικά της ερωτικής πράξης που συνέπαιρνε το καυλωμένο μυαλό της.

Άφησε το ποντίκι. Το χέρι της άρχισε να χαϊδέύει όλο το σώμα της. Ξεκίνησε πιάνοντας απαλά το λαιμό της και σιγά-σιγά το άφησε να κυλήσει στο στήθος της και στην διεγερμένη ρόγα της. Άρχισε να την χαϊδεύει και να την τσιμπά με πάθος. Έκλεισε τα μάτια της και άφησε το νου της να φαντάζεται ότι στην θέση του χεριού είχε το στόμα μου που της δάγκωσε τρυφερά την ήδη διογκωμένη ρόγα της.

Είχε ερεθιστεί. Νόμιζε ότι ένιωθε την ανάσα μου πάνω στο γυμνό κορμί της. Μια ανάσα καυτή από έξαψη για το κορμί της. Το κορμί που της είπα ότι λάτρεψα από την πρώτη στιγμή που μου έστειλε μια αποκαλυπτική φωτογραφία της.

Προσπάθησε να ανοίξει τα μάτια της αλλά δεν υπάκουσαν. Έμεναν κλειστά και το μυαλό της καρφωμένο στην ανάσα μου που ένοιωθε στο λαιμό της. Άρχισα να της ψιθυρίζω λόγια που την έκαναν να κοκκινίζει αλλά τα επιθυμούσε ακόμα πιο πολύ.

Είχε κάνει μόλις το μπάνιο της και ξάπλωσε γυμνή στο κρεβάτι. Το φως που έβγαινε από το μικρό φωτάκι νυκτός έδινε στην ατμόσφαιρα μια ερωτική νότα. Η φλόγα του ζεστού κορμιού της όπως βγαίνει μέσα από τους αχνούς που δημιουργεί το ζεστό νερό στον πιο κρύο αέρα του δωματίου τυλίγεται από το κρύο σεντόνι που σιγά-σιγά εξομοιώνεται από την ζέση του κορμιού.

Η καυτή ανάσα έφθασε στα χείλη της που τα ένιωθε να έχουν διογκωθεί από την υπέρ-αιμάτωση που της είχα προκαλέσει. Τα ένιωθε να καίνε από την γρήγορη ροή του αίματος. Τότε ήταν που μια δεύτερη ζέση που προερχόταν από την βαριά και μεγάλη παλάμη που της είχα περιγράψει για τα χέρια μου άρχισε να τριγυρνά στο κορμί της.

Πήρε την θέση του πάνω στο στήθος της και αφού έπαιξε με την κορυφωμένη ρόγα της άρχισε να κυλάει προς την κοιλιά της για να καταλήξει ανάμεσα στα πόδια της. Με το πρώτο άγγιγμα αισθάνθηκε να βγαίνει από το στόμα της μια πνιχτή λαλιά πάθους. Δεν ήταν όμως σίγουρη αν η λαλιά είχε βγει πράγματι ή απλά την φαντάστηκε και αυτήν.

Την επομένη ήρθε στο μικρό μου διαμέρισμα. Τα ποτά μείνανε στα ποτήρια, αισθάνθηκα τη γλώσσα της να παίζει με τον ανδρισμό μου, το στόμα της να ρουφάει τα καρύδια μου, το μεσαίο της δάχτυλο να δοκιμάζει τις αντοχές μου χαϊδεύοντας την τρυπούλα μου.

Ήταν έμπειρη στον έρωτα και τρόμαξα στην ιδέα ότι θα με ξεπετούσε στο λεπτό. Προσπάθησα να της ξεφύγω αφήνοντας τον παθητικό μου ρόλο... Έπιασα με δύναμη τα βυζιά της, τίναξα τις σηκωμένες ρώγες, χαστούκισα τους αυθάδικους μαστούς, εισέπραξα το βαθύ μούγκρισμα της...

Χωρίς χρονοτριβή τη γύρισα στο πλάι, χούφτωσα το δεξί της κωλομέρι ανασηκώνοντας το ελαφρά και ανοίγοντας δρόμο με το πρησμένο μου καυλί μπήκα μέσα στο μουσκεμένο μουνί της πισωκολλητά. Δεν άντεξε πάνω από πέντε λεπτά να μπαινοβγαίνω μέσα της, έχυσε όλη της την καύλα δροσίζοντας το πυρακτωμένο μου όργανο και δίνοντας μου εντολή να τη λούσω κι εγώ με τους χυμούς μου...

Στο μυαλό μου, σαν αστραπή σκέφτηκα τον πρόσφατο χωρισμό μου με εκείνη την ταλαιπωρημένη γυναίκα... Πόσο με είχε κουράσει αυτή η μακρόχρονη σχέση, πόσο άσχημα μου είχε φερθεί λίγο πριν χωρίσουμε σ' έκείνο το cafe… Όλα όμως είχαν περάσει.

Τώρα είχα μια άλλη, τελείως διαφορετική γυναίκα στη ζωή μου, με Γάμα κεφαλαίο σε όλα της. Με θηλυκό κορμί, υποτακτική ψυχολογία απέναντι στο αρσενικό, χωρίς υποχρεώσεις, εχοχές, βιώματα και πληγές του παρελθόντος...

Γλίστρησα έξω της και θυμηθήκαμε το ντους να σβήσουμε την κάψα των κορμιών μας. Λίγο προτού φύγει μού ζήτησε να πάμε ένα ταξίδι. Θεέ μου, όλες το ίδιο σκέφτονται, είπα μέσα μου…

Πέμπτη 2 Ιουλίου 2009

σκόνη στον άνεμο



Ντύθηκα γρήγορα και έκλεισα την πόρτα πίσω μου. Ήταν η πιο κατάλληλη στιγμή για να την συναντήσω. Η πιο λάθος στιγμή για να της μιλήσω. Συνεφιά και αέρας παγωμένος. Μαύρα ρούχα και κασκόλ, τα όπλα μου για να μη διακρίνει την απελπισία μου.

Μπήκα στο μετρό και κατευθύνθηκα στο γνωστό cafe που πηγαίναμε συχνά. Την είδα να έρχεται από μακριά. Γλίστρησε ανάμεσα στους περαστικούς, άνοιξε την πόρτα και κάθισε δίπλα μου. Μείναμε για λίγο σιωπηλοί…

- Μωρό μου φεύγω απ’ τη ζωή σου. Μην λυπάσαι. Πες πως έφυγα ένα ταξίδι… χωρίς επιστροφή…
- Δηλαδή, είναι η τελευταία φορά που σε βλέπω; είπε εκείνη προσπαθώντας να κρύψει ένα δάκρυ που κυλούσε απ’ τα ματάκια της.
- …… Άκου, θέλω να μείνουμε δυο καλοί φίλοι… της ψιθύρισα.

Μουσική,… τα φύλλα των δέντρων και το ψιλόβροχο στο πλακόστρωτο δρομάκι.Τυλιγμένη ως τα μάγουλα στο μαύρο μπουφανάκι της και με τα χέρια κρυμμένα στις τσέπες σκέπαζε κάθε φωτεινό σημείο που θα πρόδιδε την ταραχή της κάτω απ’ τον αχνό ουρανό.

Του μίλησε σκληρά με λόγια σαν δηλητήριο. Ένοιωθε λιωμένο κερί που έσταζε καυτό μες στην καρδιά της. Έσυρε το χέρι της στο σημείο που την πονούσε και με τα παγωμένα δάχτυλα αποκοίμισε το πόνο για λίγο. Σηκώθηκε, τον φίλησε στοργικά στο μάγουλο και ξεκίνησε. περίμενε πως θα γύριζε να τον κοιτάξει, έστω για τελευταία φορά, αλλά δεν το 'κανε...

Στο αμήχανο πρώτο βήμα για την επιστροφή, στο τελευταίο ξέπνοο βήμα του χωρισμού. Περπάτησε αργά σαν σκιά με μόνο σύμμαχο το σκοτάδι. Μια πληγή με μόνο εχθρό τα παγωμένα της δάχτυλα. Όλα είχαν χαθεί μες στην απόγνωση και την απελπισία της…. Απόψε η ζωή της είχε με μιας αλλάξει!

Ο καφές της ακόμα άχνιζε όταν ξεκίνησα να φύγω. Το στέρεο του cafe έπαιζε το "Dust in the wind". Δεν είχα τύψεις για όσα είχαν συμβεί. Την μισούσα και ένοιωσα για πρώτη μου φορά καλά με μένα! Ναι για μένα...

Τετάρτη 1 Ιουλίου 2009

γαμώτο



Λόγια, λόγια, λόγια... Τού μίλαγε συνέχεια. Λέξεις κενές, φθόγγοι, νότες, ακουστική με ιδρώτα, υγρασία με έξαψη. Καύλα... Σήμερα ήρθε πάλι να τον βρει και όπως ήτανε γυμνή, φόρεσε ένα πουκάμισο του.

Παιχνίδι, γλύκες και κούνημα, γλείψιμο και βρίσιμο, μαστίγιο και καρότο. Και γαμώτο. Πολύ γαμώτο , να πλανάται παντού, στον αέρα, στο υποσυνείδητο, στο φανερό κι αφανέρωτο. Ένα γαμώτο να ψάχνει απελπισμένα κάπου να αγκιστρωθεί και να μη βρίσκει...

Τη θέλησε, τον κέρδισε γρήγορα, τον έπαιξε σα καυλωμένο μαθητούδι κι ας ήταν το ασχημόπαπο του. Στην αρχή αφέθηκε στη μαγεία της, χαλάρωσε στη ζεστασιά της, προσφέρθηκε πρόθυμα στα πειράματα της . Κι εκείνη τον έψαξε, δεν ήταν ακριβώς σίγουρη γιατί αυτόν συγκεκριμένα, μάλλον της φάνηκε κάπου διαφορετικός και σίγουρος στα "θέλω" του. Διαφορετικός και ακατέργαστος.

Και πολύ καυλωμένος για γαμήσι. Σαν εγκαταλειμμένο δάσος που αποθηκεύει ενέργεια περιμένοντας μια σπίθα για να τα κάψει όλα. Την έβλεπε να τον αγαπάει τρελά, κάπου την λυπόταν, αλλά δε μπορούσε να το αποτρέψει. Ίσως και να μη το ήθελε σε πρώτη φάση. Δεν ήταν έτοιμος να γυρίσει σελίδα στη ζωή του. Θα την έδειωχνε όμως σίγουρα αργότερα.

Το διαισθανόταν ότι η μικρόσωμη ιδρωμένη πουτανίτσα τον είχε μαγέψει. Πολλές φορές τον οδηγούσε εκεί που αυτή ήθελε με απαράμιλλη μαεστρία. Μεθυσμένος από το μαγνητισμό της, την παρατηρούσε μήνες τώρα να τον σέρνει από τον σηκωμένο πούτσο του σαν νάτανε μπρελόκ της.

Αυτή έκανε όνειρα, του τα έλεγε, ήθελε να τον δοκιμάσει. Το έπαιζε σοφιστικέ, σαν απομεινάρι καταγωγής του πρώην άντρα της. Ήθελε να τον δει να πέφτει στα πόδια της. Να τον ακούσει να την παρακαλάει για ένα γλείψιμο, να τον αφήσει να μαλακίζεται για χάρη της... Φυσικά και δεν ήξερε πως δεν ήταν η μόνη στη ζωή του...

Αυτός είχε και κάποια παλιά παράλληλη σχέση. Δεν ένοιωθε καλά μόνο με μια γυναίκα. Τελικά η μικροσκοπική πουτανίτσα του έγινε βάσανο. Τον είχε κουράσει. Δεν ήταν ότι της έλειπε ακόμη ένα γαμήσι, είχε την ευλογία να δοκιμάσει τον μοναδικό πλούτο που μπορεί να κάνει ευτυχισμένη μια έξυπνη γυναίκα.

Απλά ήθελε να τον εξερευνήσει καλύτερα, να δοκιμάσει τις αντοχές του, να παίξει με τις έννοιες του και τα καρύδια του, να μιλήσει με το μυαλό και το καυλί του, να ρουφήξει τις αγωνίες και τον χυμό του, να εξαφανίσει την περηφάνια και το πράμα του μέσα της, να του επιβληθεί... Να κάνει το γαμώτο της.

Κι αυτός; O μάλλον γοητευτικός ή καλύτερα ανεξερεύνητος... τι μπορεί να ήθελε από μια τέτοια τύπισσα... αναλυτική, στοχαστική, σπαστική, ερωτευμένη... Ένα σφιχτό σχεδόν ανύπαρκτο κωλαράκι, δύο βαριά πεσμένα βυζόμπαλλα, μια καυλιάρικη φωνή... λογικά ναι, ένα δυνατό τέστ ντράιβ για τη ψωλή του, τι άλλο από ένα όμορφο ημίωρο γαμήσι.

Άν το γούσταρε και εκείνη, τόσο το καλύτερο, το πολύ πολύ να της χάριζε άλλο ένα γύρο για να τη δει χαμογελαστή... Την ήθελε να κάνει όνειρα για μια ζωή κοντά του!

Ήταν έτσι.. ή μήπως έτσι φαινόταν;